Het begon niet met met z’n twee, maar met met z’n drie.

Vanaf moment één was hij daar, het klein mannetje dat ons hart sneller deed slaan.

Niet door "ons" gemaakt, maar wel meteen van "ons" hart.

De volle adoptie kwam later… maar de liefde? Die was er direct.

Toen kwam ons huisje.

Samen schilderen, samen klussen, samen vloeken op IKEA-handleidingen, maar altijd met z’n drieën.

Daarna besloten we dat er nog plek was voor een harige chaosmaker: onze hond.

Zij beet op alles, behalve onze liefde (die was blijkbaar niet zacht genoeg ).

En toen kwamen er nog twee kindjes bij.

Ons huis werd voller, onze nachten korter en ons hart… nóg groter.

En nu... is het tijd voor het volgende hoofdstuk: wij gaan trouwen!

Niet om iets af te ronden, maar om alles te vieren.

Onze liefde. Ons gezin. Onze gekke, warme, chaotische thuis.